บทนำ: มาตรฐานทั่วไปของอาชีพนางมาร


ท่านลูกค้าที่น่านับถือ ข้าต้องขอบอกท่าน สายงานของพวกเราแท้จริงแล้วคล้อยตามมาตรฐานทั่วไปของยุทธจักร


เอ๋ ท่านไม่เชื่อข้าอย่างนั้นรึ! มาตรฐานทั่วไปชุดนี้น่ะ ได้ผ่านการเห็นชอบจากท่านผู้นำมากมายนับไม่ถ้วนที่เข้าๆ ออกๆ ของยุคสมัยนี้ซึ่งมีมากมายหลายวิธี อาทิเช่น รวบรวมแนวทางข้อเสนอ บันทึกด้วยความอุตสาหะ และทบทวนอย่างเคร่งครัด สุดท้ายก็จัดให้มีการลงคะแนนเสียงจากทั่วยุทธจักร - ในยุทธภพแห่งนี้ ไม่ว่าจะเป็นธรรมะหรืออธรรม อีกทั้งไม่เกี่ยงว่าบุรุษหรือสตรี ถือเป็นกรณีที่หาได้ยากยิ่งที่จะผ่านการอนุมัติอย่างท่วมท้นเช่นนี้ มันมิใช่เรื่องง่ายเลยจริงๆ นะ!


เอาล่ะ ขอให้ข้าอธิบายมาตรฐานทั่วไปเหล่านี้ให้ท่านฟังอย่างละเอียด


มาตรฐานทั่วไปสำหรับวิชาชีพชุดนี้แท้จริงแล้วเรียบง่ายมาก มันมีสามระดับด้วยกัน นั่นคือระดับสูง ระดับกลาง และระดับล่าง แต่ละระดับยังกำหนดมาตรฐานไว้ในตัวของมันเอง


ระดับล่างคือขั้นแรกเริ่ม - งดงามประหนึ่งมวลบุปผชาติ หัวใจโหดเหี้ยมด้วยวิธีการเลือดเย็น


นิยามสามัญของความงามคือ การเป็นลำดับหนึ่งจากในหมื่น สำหรับหัวใจโหดเหี้ยมด้วยวิธีการเลือดเย็น บรรทัดฐานต่ำสุดก็ต้องสังหารไม่น้อยกว่าห้าคน และต้องมีหนี้รักไม่น้อยกว่าสิบคน


ท่านถามว่าเป็นไปได้ไหมที่จะสังหารให้น้อยกว่านั้นสักนิดนึง? เออ ท่านกำลังล้อข้าเล่นอยู่ใช่ไหม? หากสังหารเหยื่อไม่ครบหรือขาดหนี้รักตามที่กำหนด เช่นนี้จะเพียงพอกับอาชีพฉาวโฉ่ของพวกเราได้อย่างไร? อย่างมากก็เป็นได้แค่สตรีดุร้ายอีกคนเท่านั้น เกร่อ!


กลับมาที่หัวข้อเดิม ระดับกลาง จำนวนย่อมต้องสูงกว่าเดิม นอกเหนือจากรูปโฉมเป็นลำดับหนึ่งในล้าน ยังต้องสังหารเหยื่อมากกว่าแปดสิบคน พร้อมทั้งหนี้รักสามร้อยหรือมากกว่านั้น (ได้รับความรักโดยไม่มีการตอบแทนมากกว่าหนึ่งปีสามารถนับรวมเข้าด้วยกันได้) นอกจากมาตรฐานอันเข้มงวดนี้ คนผู้นั้นต้องมีวรยุทธ์สูงส่ง แถมต้องชั่วร้ายเป็นพิเศษ จึงจะสามารถเล่นกับใครสักคนบนอุ้งมือของพวกนาง โบยบินอยู่เหนือสามัญชน สามารถส่งคู่อริไปตายโดยตนเองไม่ต้องสูญเสียเลือดเนื้อสักนิด


มาพูดเกี่ยวกับระดับสูงกันบ้าง โฮะโฮะ ดูสิว่านัยน์ตาของท่านเปล่งประกายแค่ไหน -- น่าอายนักที่ต้องกล่าวว่า พันปีจากตำนานยุทธภพ นางมารส่วนใหญ่ของข้าล้วนมีแต่ระดับล่าง มีบ้างเป็นบางโอกาส ที่มีสักสองสามคนสามารถผงาดขึ้นมาเป็นระดับกลาง ซึ่งถือว่าโชคดีมากๆ แต่ทว่า! มันยังมีอีกหนึ่งหรือสองเงื่อนไข ซึ่งจำเป็นต้องเกิดมาพร้อมกับการเป็นที่โปรดปรานของสวรรค์ เพื่อที่จะสามารถทะลวงผ่านเคราะห์หามยามร้าย และสูงตระหง่านจนกลายเป็นตำนานของคนรุ่นใหม่ ข้าผู้น้อยก็ได้แต่วาดหวังถึงบุคคลนั้น อ่า รูปโฉมย่อมต้องอยู่เหนือคนนับร้อยล้าน บริสุทธิ์ผุดผ่องและน่าหลงใหล ก้าวเดินบนก้อนเมฆดุจดั่งเทพธิดา แค่หนึ่งรอยยิ้มก็ทำให้บุรุษนับพันบาดเจ็บภายใน และแผนการชั่วช้าที่คนผู้นั้นใช้ จะต้องถึงระดับสุดยอดของการต่อสู้กับพระโพธิสัตว์ผู้ยิ่งใหญ่ด้วยการสาดน้ำพุจากมือเพียงเท่านั้น เหล่านักปราชญ์ต่างพากันยอมรับว่าเบาปัญญาอยู่เบื้องล่างพวกนาง พลิกคำครหาฆ่าสังหารโดยปราศจากร่องรอย!


--- ความสามารถเช่นนี้ ในร้อยปีจะมีเพียงหนึ่ง สามารถพบได้ แต่ไม่สามารถเสาะหา!


เออ ข้าต้องขอบอกท่าน ความจริงแล้วจากสายงานของข้า มันเป็นเวลานานมากแล้วที่ไม่มีผู้ใดสามารถไปถึงระดับสูง --- คนรุ่นหลังส่วนใหญ่ล้วนอ้อยอิ่งอยู่ในโลกรักๆ ใคร่ๆ ของตนเอง เมื่อก้าวสู่ขั้นแรกเริ่ม พวกนางถูกเหนี่ยวรั้งไว้ที่บรรดาบุรุษหลากหลาย พัวพันอยู่ในความยุ่งเหยิง ช่างน่ารังเกียจและน่าเศร้าใจยิ่งนัก! ทุกคราวที่ข้าผู้น้อยคิดถึงเรื่องนี้ น้ำตาของความเสียใจมักไหลพรากให้แก่สายงานของพวกเรา โทสะพุ่งพรวดโดยไม่มีข้อโต้แย้ง! ระทมทุกข์กับความอาภัพ!


---- ความงามอย่างหาที่เปรียบไม่ได้ของยุคสมัย มีฝีไม้ลายมือในทุกด้าน เหล่านางมาร พวกเจ้าหายไปไหนกันหมด?! ทำไมพวกเจ้าไม่ออกมาสร้างหายนะให้แก่โลกสามัญใบนี้?


อะไรนะ? เจ้าบอกว่ามีคนแบบนี้อยู่เยอะแยะในโลกแมรี่ซูอย่างนั้นรึ?


...... มารดาเจ้าสิ ตอนนี้พวกเรากำลังพูดถึงนิยายกำลังภายใน!


ความคิดเห็น